با درود بر دوستان گرامی

اگر قرار بود از سوی خالق جهان پیامی برای ما انسانها فرستاده میشد،یکی از ویژگی های آن میبایست این باشد که، از نظر شرایط زمانی و مکانی ،مرتبط به تمام زمان ها و مکانهای زندگی بشر باشد. این ویژگی در بسیاری از آیات مدنی قرآن یافت نمی شود.برای نمونه چند آیه از سوره ی احزاب را میخوانیم.این همان کتابیست که شما مسلمانان به عربی میخوانید و ما به پارسی.

 اى پيامبر! به همسرانت بگو: «اگر شما زندگى دنيا و زرق و برق آن را مى‏خواهيد بياييد با هديه‏اى شما را بهره‏مند سازم و شما را بطرز نيكويى رها سازم! (28)و اگر شما خدا و پيامبرش و سراى آخرت را مى‏خواهيد، خداوند براى نيكوكاران شما پاداش عظيمى آماده ساخته است.» (29)

اى همسران پيامبر! هر كدام از شما گناه آشكار و فاحشى مرتكب شود، عذاب او دوچندان خواهد بود؛ و اين براى خدا آسان است. (30)و هر كس از شما براى خدا و پيامبرش خضوع كند و عمل صالح انجام دهد، پاداش او را دو چندان خواهيم ساخت، و روزى پرارزشى براى او آماده كرده‏ايم. (31)اى همسران پيامبر! شما همچون يكى از آنان معمولى نيستيد اگر تقوا پيشه كنيد؛ پس به گونه‏اى هوس‏انگيز سخن نگوييد كه بيماردلان در شما طمع كنند، و سخن شايسته بگوييد! (32)و در خانه‏هاى خود بمانيد، و همچون دوران جاهليت نخستين (در ميان مردم) ظاهر نشويد، و نماز را برپا داريد، و زكات را بپردازيد، و خدا و رسولش را اطاعت كنيد؛ خداوند فقط مى‏خواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملا شما را پاك سازد. (33)آنچه را در خانه‏هاى شما از آيات خداوند و حكمت و دانش خوانده مى‏شود ياد كنيد؛ خداوند لطيف و خبير است! (34)

 اى پيامبر! ما همسران تو را كه مهرشان را پرداخته‏اى براى تو حلال كرديم، و همچنين كنيزانى كه از طريق غنايمى كه خدا به تو بخشيده است مالك شده‏اى و دختران عموى تو، و دختران عمه‏ها، و دختران دايى تو، و دختران خاله‏ها كه با تو مهاجرت كردند (ازدواج با آنها براى تو حلال است) و هرگاه رن با ايمانى خود را به پيامبر ببخشد (و مهرى براى خود نخواهد) چنانچه پيامبر بخواهد مى‏تواند او را به همسرى برگزيند؛ اما چنين ازدواجى تنها براى تو مجاز است نه ديگر مؤمنان؛ ما مى‏دانيم براى آنان در مورد همسرانشان و كنيزانشان چه حكمى مقرر داشته‏ايم (و مصلحت آنان چه حكمى را ايجاب مى‏كند)؛ اين بخاطر آن است كه مشكلى (در اداى رسالت) بر تو نباشد (و از اين راه حاميان فزونترى فراهم سازى)؛ و خداوند آمرزنده و مهربان است! (50)(موعد) هر يك از همسرانت را بخواهى مى‏توانى به تاخير اندازى، و هر كدام را بخواهى نزد خود جاى دهى؛ و هرگاه بعضى از آنان را كه بركنار ساخته‏اى بخواهى نزد خود جاى دهى، گناهى بر تو نيست؛ اين حكم الهى براى روشنى چشم آنان، و اينكه غمگين نباشند و به آنچه به آنان مى‏دهى همگى راضى شوند نزديكتر است؛ و خدا آنچه را در قلوب شماست مى‏داند، و خداوند دانا و بردبار است (از مصالح بندگان خود با خبر است، و در كيفر آنها عجله نمى‏كند)! (51)بعد از اين ديگر زنى بر تو حلال نيست، و نمى‏توانى همسرانت را به همسران ديگرى مبدل كنى ( بعضى را طلاق دهى و همسر ديگرى به جاى او برگزينى) هر چند جمال آنها مورد توجه تو واقع شود، مگر آنچه كه بصورت كنيز در ملك تو درآيد! و خداوند ناظر و مراقب هر چيز است (و با اين حكم فشار قبايل عرب را در اختيار همسر از آنان، از تو برداشتيم). (52)اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! در خانه‏هاى پيامبر داخل نشويد مگر به شما براى صرف غذا اجازه داده شود، در حالى كه (قبل از موعد نياييد و) در انتظار وقت غذا ننشينيد؛ اما هنگامى كه دعوت شديد داخل شويد؛ و وقتى غذا خورديد پراكنده شويد، و (بعد از صرف غذا) به بحث و صحبت ننشينيد؛ اين عمل، پيامبر را ناراحت مى‏نمايد، ولى از شما شرم مى‏كند (و چيزى نمى‏گويد)؛ اما خداوند از (بيان) حق شرم ندارد! و هنگامى كه چيزى از وسايل زندگى را (بعنوان عاريت) از آنان ( همسران پيامبر) مى‏خواهيد از پشت پرده بخواهيد؛ اين كار براى پاكى دلهاى شما و آنها بهتر است! و شما حق نداريد رسول خدا را آزار دهيد، و نه هرگز همسران او را بعد از او به همسرى خود درآوريد كه اين كار نزد خدا بزرگ است! (53)

جای بسی شگفتی است،کلام خالق جهانیان که میبایست، برای بشر تمام ادوار باشد،اینگونه بر روی مسائل خانوادگی فرستاده اش، متمرکز می شود.این آیات بیشتر به سروده های محمد بن عبدالله شباهت دارد تا کلام خالق جهان .در شان نزول بسیاری از آیات مدنی،با اتفاق افتادن حادثه ایی،آیه ایی نیز در آن رابطه نازل میشود.با این وجود تفکر،قضاوت و نتیجه گیری به عهده ی دوستان مسلمان.

ترجمه ی آیات (http://www.aviny.com/Quran/Farsi/chapters/QP033.aspx)

تفسیر آیات(http://www.aviny.com/Quran/Nemoneh/Vol3/nemn3_32.aspx#link320)

آرش کمان گیر

کجایی آرش ای گرد کمانگیرم

که از آهنگ زمانه سخت دلگیرم

تورا هر جا درون خانه می جویم

بیاکه از روزگاران غریب سرزمینت قصه میگویم

وطن روزی غزل نوش بهاران بود

شکوهش جلوگاه چشم یاران بود

به هر سو شرق و غرب آوازه ای خوش داشت

پیامش مهربانی بودوهر سوبذر عشق میکاشت

به هر کوهش جوان پهلوانی بود

که از عشق تو او را هم نشانی بود

دلش با شوق فردای وطن میزد

به هر دردی که دامنگیر مردم بود اوساز غم میزد

بیا آرش بیا گرد کمانگیرم‘بیا که از روزگارسرزمینم سخت دلگیرم

به طوفانی نفاق انگیزو غوغای فریب آمیز افقهای وطن خورشید را گم کرد

صدای مهربانی پشت به مردم کرد

چو اشک از چشم دنیا بیصدا بر خاک افتادیم

شکوه روزگاران کهن بود‘ همای شوکت و قدرت ز بام خانه پر دادیم

همه اندوخته ی اجدادیمان را هدر دادیم

چه مغرورانه آن همه میراث عزت خیز را مستانه بخشیدیم

و خود از قله ی حرمت ز صحرای غم آلود ندامت پریشان حال غلتیدیم

کجایی آرش ای گرد کمانگیرم که از سودای این بازاریان من سخت دلگیرم

چه میگویم چه غافل من ره بیهوده می پویم

خودم را در دل بیگانه می جویم

منم آرش من آن گرد کمانگیرم

که با صد خدعه و نیرنگ چنین در دام و زنجیرم

به هر کوه و به هر برزن هزاران آرشند چون من

همه دلداده ی میهن

به دوش هر کدام تیر و کمانی هست

ز آرش هر که را نام و نشانی هست

هنوزم در میان جمع هر خانه جوان پهلوانی هست

سپاه آرشان همواره بیدارند

همه آماده ی پیکار همه هوشیار هوشیارند

ز هر کس نام ایران می کند آزرده بیزارند

همه ی این آرشان از خدعه ی یغماگران حرمت و حیث و نام مقام خویش دلگیرند

چه زود این فاتحان صبح آزادی

 به یک روز نشاط انگیز میراثشان راباز میگیرند

ودر چشم هزارانی که میگویند

شب است اینجا و امیدی به فردا نیست به صد اعجازمیگیرند

منم آرش تویی آرش همه گرد کمانگیریم

شکوه سرزمین پاکمان راباز میگیریم

به حکم دانش و عشق و دل همساز میگیریم

 به صد اعجاز میگیریم